Przegląd Geograficzny (2019) tom 91, zeszyt 2

Ocena bioklimatycznych warunków rekreacji i turystyki w strefie polskiego Wybrzeża Bałtyku na podstawie wskaźnika UTCI

Czesław Koźmiński, Bożena Michalska

Przegląd Geograficzny (2019) tom 91, zeszyt 2, s. 113-126 | Full text
doi: https://doi.org/10.7163/PrzG.2019.2.7

Wykorzystując wartości temperatury i wilgotności powietrza, zachmurzenia i prędkości wiatru z 7 stacji meteorologicznych IMGW (Świnoujście, Kołobrzeg, Koszalin, Ustka, Łeba, Hel i Gdańsk) za okres 2006–2015, opracowano czasowy i przestrzenny rozkład obciążenia cieplnego organizmu człowieka wzdłuż wybrzeża Bałtyku za pomocą Uniwersalnego Wskaźnika Obciążeń Cieplnych (UTCI). Uwzględniając częstość (w%) dni sprzyjających przechłodzeniu (silny, bardzo silny i nieznośny stres zimna) i częstość dni sprzyjających przegrzaniu organizmu człowieka (silny i bardzo silny stres ciepła), wydzielono na wybrzeżu Bałtyku w czterech porach roku strefy o zróżnicowanej częstości skrajnych obciążeń cieplnych organizmu: latem – 2 strefy – obciążenie bardzo małe i małe, w pozostałych porach roku po 3 strefy, jesienią – bardzo małe, małe i umiarkowane, wiosną – małe, umiarkowane i duże oraz zimą – duże, bardzo duże i wyjątkowo duże obciążenie. Ponadto określono początek, koniec i długość sezonów kąpielowych z średnią temperaturą wody co najmniej 15o i 18o C wykazując korzystne i mniej korzystne warunki rekreacji z uwagi na termikę wody. Duże przestrzenne zróżnicowanie wielkości obciążeń cieplnych organizmu człowieka na wybrzeżu Bałtyku stwarza turystom możliwość wyboru określonego rejonu i pory roku na wypoczynek, stosownie do stanu zdrowia i osobistych wymagań. -

Słowa kluczowe: rekreacja, obciążenia cieplne, strefy, sezon kąpielowy, wybrzeże Bałtyku