Przegląd Geograficzny (2020) tom 92, zeszyt 4

Policentryczność regionów miejskich w Polsce

Bartosz Bartosiewicz, Szymon Marcińczak

Przegląd Geograficzny (2020) tom 92, zeszyt 4, s. 3

Przedmiotem badania jest pomiar policentryczności regionów miejskich w Polsce oraz ilustracja zróżnicowania przestrzennego tego zjawiska. Badanie zostało przeprowadzone na podstawie danych nt. rozmieszczenia miejsc pracy (policentryczność morfologiczna) oraz dojazdów do pracy (policentryczność funkcjonalna). Badanie właściwe poprzedza wyjaśnienie pojęcia policentryczności, które w literaturze przedmiotu nie jest jednoznaczne. Pomiar policentryczności prowadzony jest na zbiorze autorskich regionów miejskich, delimitowanych zgodnie z koncepcją dziennych systemów miejskich (daily urban systems). W artykule policentryczność mierzona jest metodą zaproponowaną przez Burgera (2011) – tzw. prymatem policentryczności. Dodatkowo wyznaczane są typy policentryczności wg typologii van der Laana (1998). Otrzymane wyniki wskazują, że w regionach miejskich w Polsce występuje silna zależność pomiędzy policentrycznością morfologiczną i funkcjonalną oraz, że przeciętnie regiony miejskie są bardziej policentryczne funkcjonalnie niż morfologicznie.

Słowa kluczowe: policentryczność, regiony miejskie w Polsce, dojazdy do pracy

Bartosz Bartosiewicz [bartosz.bartosiewicz@geo.uni.lodz.pl], Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk Geograficznych
Szymon Marcińczak, Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk Geograficznych